นานาทัศนะกับประโยชน์ของดนตรีี

ทุกท่านที่เรียนดนตรีมา คงจะทราบกันดีว่า ดนตรีมีประโยชน์กับตัวเราเอง และพัฒนาตัวเราอย่างมาก ในฉบับนี้เราได้มีโอกาสสัมภาษณ์ผู้ปกครองที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดี ทั้ง 2 ท่าน และทั้งสองท่านมีทัศนะอย่างไรในเรื่องดนตรีและพัฒนาการของเด็ก ลองอ่านดูนะคะ คุณทรงวิทย์ - คุณกัลยา จิรโศภิน และน้องเบ็บ (นักเรียนวิชาดนตรีพื้นฐานเด็กเล็ก อาจารย์สิริ จัง เรียนที่จินตการดนตรี 1 ปี)

คุณทรงวิทย์ (รองประธานเจ้าหน้าที่บริหารสายการผลิตและสร้างสรรค์การตลาดของบริษัทมีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด) อยู่ในแวดวงดนตรี ได้สังเกตเห็นความแตกต่างอย่างชัดเจน ระหว่างคนที่เรียนดนตรี และไม่เรียนดนตรี

การที่ได้ทำงานอยู่ในบริษัทโทรทัศน์และผู้ผลิตเพลง อย่างเช่นบริษัทแกรมมี่ แต่ไม่มีความรู้ในด้านดนตรี สิ่งที่ได้รับจากโรงเรียนตั้งแต่มัธยมจนถึงมหาวิทยาลัย ที่เกี่ยวกับดนตรีไม่มี เราได้ทำงานอยู่ตรงนั้น สิ่งแวดล้อมตรงนั้น อาจมีส่วนให้เรามองเห็นว่าดนตรีน่าจะมีคุณค่ากับลูกของเรา หรือเยาวชนโดยทั่วไป เพราะว่าเค้าได้แสดงออก อย่างเช่นนักร้องที่ได้เห็น ไม่ใช่ว่าจะร้องเพลงออกมาได้ แต่มันจะมีข้อแตกต่างทางอารมณ์หรือตัวจินตนาการ ถ้าจับคนมาปั้นตอนโต กับที่เค้ามีพื้นมาตั้งแต่ตอนเด็ก ยังไงก็ไม่เหมือนกัน คุณตัดต่อคนหน้าตาสวยหล่อมาเป็นนักร้อง กับคนที่มีพื้นฐานต่างกัน ทางด้านการร้องก็จะต่างกันทางด้านจิตใจทางด้านอารมณ์ ความเข้าใจในดนตรี พวกที่เปล่งเสียงร้องในโอ่งหรือในห้องน้ำ กับที่เรียนมาจริงๆก็คงจะต่างกัน อย่างมีตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ ตัวคุณนันทิดา รู้จักมาตั้งแต่เด็ก ภาพที่เห็นในการแสดง ในการร้องเพลงก็จะมีความแตกต่างกันอย่างชัดเจน

คุณทรงวิทย์มีลูกสาวอยู่ในวัยเรียนรู้ และเป็นลูกสาวคนเดียว มีกิจกรรมพิเศษในวันหยุดให้กับลูก เช่น เรียนบัลเล่ต์, คอมพิวเตอร์ หรือดนตรี ไม่เคยคิดว่าเป็นการเรียน แต่เป็นความสนุก และในการที่ตัดสินใจเลือกเรียนที่โรงเรียนจินตการดนตรี อาจเป็นเรื่องบังเอิญที่พบว่ามีโปรแกรมการเรียนที่เหมาะสมกับน้องเบ็บ และผู้ปกครองไม่ได้อยู่ด้วยกับเด็กตลอดเวลา เป็นสิ่งที่ทำให้เด็กได้เรียนรู้สังคมกับเพื่อนในวัยเดียวกัน

อาจจะเป็นเพราะว่าเคยพาน้องเบ็บเข้าเรียนดนตรีตั้งแต่ยังเล็ก อาจจะเรียนเร็วไป การที่ตัดสินใจเลือกที่นี่เพราะพาลูกมาเล่นที่เซ็นทรัลบัณฑิตน้อย เห็นโรงเรียนจินตการดนตรี ได้เข้าไปสอบถาม พอดีมีห้องของเด็กวัยนี้กำลังเปิด เลยคิดอยากจะลองดู การเรียนดนตรีที่นี่ จะให้ผู้ปกครองเข้าครั้งแรก จากนั้นให้ผู้ปกครองออก เราค่อนข้างจะเห็นด้วย การเรียนเป็นเรื่องการเอาตัวอย่างของชีวิตประจำวัน ครูกับเด็กเล่นด้วยกัน เด็กเล่นด้วยกันความรู้สึกที่เป็นการเรียนก็ลดลง เค้ามีสังคม รู้จักปรับตัวเข้ากับคนอื่น เป็นการพัฒนาด้านปรับตัวเข้ากับคนอื่น สนใจเรียนรู้ เข้ากับคนอื่น ถ้าเรามีกำลังและเวลา ควรจะให้ในสิ่งที่เราให้ได้ ให้โอกาสเค้า ไม่ได้เป็นเรื่องเสียหาย เรียนแล้วได้มีเพื่อน มีการปรับตัว และมีมนุษย์สัมพันธ์

การที่ได้เรียนวิชาดนตรีพื้นฐานสำหรับเด็ก คุณทรงวิทย์ได้เห็นว่าน้องเบ็บมีพัฒนาการที่ดีขึ้นหลายด้าน

การที่น้องเบ็บมาเรียนที่นี่ ยังขี้อายเหมือนเดิม แต่ที่เพิ่มขึ้นคือ พัฒนาการดีกว่าเดิมเยอะ มีสมาธิ และรักการร้องเพลง รวมทั้ง Activity ที่เกิดขึ้น และสิ่งสำคัญคือ ลูกจะมี Creative มากขึ้น มีการเสริมสร้างจินตนาการ แต่อย่าคาดหวังว่าลูกจะทำได้ทุกอย่าง การที่ลูกทำไม่ได้จะแสดงว่าไม่ดี ขอเพียงแต่ให้ลูกทำให้ดีที่สุด ดนตรีเป็นตัวเสริมสร้างอารมณ์ หรือจินตนาการ ถ้าเกิดบังเอิญว่าได้ดีทางดนตรี ถ้าได้อย่างนั้นก็เป็นความสามารถทางนั้น ถ้าไม่ได้ สิ่งที่ได้ก็คือความรู้ประดับตัว

ได้พบกับเรื่องการเรียนดนตรีของน้องเบ็บ จากคุณพ่อทรงวิทย์แล้ว ลองอ่านเรื่องการเรียนดนตรีของน้องเพลิน จากคุณแม่ กฤษติกา กันบ้างนะคะ ว่าเป็นอย่างไร...

คุณกฤษติกา คงสมพงษ์ และน้องเพลิน (นักเรียนวิชาเปียโน ของอาจารย์ธนวดี เรียนที่จินตการดนตรี 7 ปี) คุณกฤษติกา (รองผู้อำนวยการ BBA ภาคภาษาอังกฤษของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และอาจารย์พิเศษสอนวิชาการตลาด) ในการเลือกเรียนดนตรีเป็นกิจกรรมพิเศษนั้น ทำให้เด็กๆมีทักษะทางด้านวิชาการสูงกว่าเด็กที่ไม่ได้เรียน การเรียนดนตรีเป็นสิ่งที่เราเสนอแนะลูก ตอนแรกๆลูกของเรามีความต้องการที่จะเรียนดนตรี เราก็สนับสนุน แต่เมื่อเรียนไปเรียนมาเกิดความชอบขึ้น เราก็สนับสนุนมากขึ้น แต่ไม่เคยหวังว่าลูกเราโตขึ้นจะเป็นนักดนตรี โตขึ้นเป็นนักเปียโน แต่อยากให้ลูกมีทักษะการเรียนทางวิชาการ แล้วอีกแง่หนึ่ง มีผลวิจัยออกมา ที่ชัดเจนคือ เด็กๆที่มีกิจกรรมพิเศษ อย่างเช่นดนตรี จะมีทักษะทางด้านวิชาการสูงกว่าเด็กๆที่ไม่มีกิจกรรมทางด้านนี้ การอ่านโน้ตทำให้เด็กมีความชำนาญในการเรียน ในแง่ของวิชาการมากขึ้น เพราะทำให้สมองสร้างระบบการเรียนรู้ของมันสมองเปิด

เมื่อตัดสินใจเรียนที่โรงเรียนจินตการดนตรีแล้ว มีความมั่นใจในโรงเรียนและครูผู้สอนด้วย น้องเพลินเองก็เรียนที่นี่ได้ 7 - 8 ปี มีพัฒนาการให้ได้เห็น รวมทั้งเด็กคนอื่นที่เรียนอยู่ด้วย ก็มีพัฒนาการเช่นกัน ก่อนที่จะมาเรียนที่จินตการดนตรี ในฐานะที่เป็นคุณแม่ที่ต้องเปรียบเทียบเพื่อที่จะมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้กับ ลูก ได้เปรียบเทียบก่อนที่จะมาที่จินตการดนตรี ก็มีหลายสถาบันที่ดี และก็มีหลายหลักสูตรที่จะให้คุณพ่อคุณแม่ไปเปรียบเทียบ แต่ที่จินตการดนตรีเริ่มตั้งแต่ตีกลอง ฉิ่งฉาบ ทักษะเล็กๆน้อยๆ เป็นกิจกรรมที่หนุนให้เด็กมีทักษะทางด้านดนตรีมากยิ่งขึ้น เมื่อเค้าเติบโตขึ้นไป ไม่ใช่จะจับเปียโนไปเลย หรือกีตาร์ไปเลย โดยไม่รู้ว่าชอบอะไรเป็นพื้นฐาน ชอบมากในแง่ของระบบ หรือโมเดลการสอน การแสดงและการร่วมกิจกรรม ปกติลูกจะเป็นคนขี้อาย ทุกครั้งที่มีการพูดต่อหน้าสาธารณะชน ตื่นเต้นมาก แต่ ณ ตอนนี้เกิดความเคยชินขึ้นมาแล้ว เคยชินที่จะแสดง พูด หรือเล่นดนตรี เพราะฉะนั้นสิ่งที่จินตการดนตรีได้มอบให้แก่นักเรียน เราสนับสนุนมาก ปีนี้ก็เข้าปีที่ 7-8 แล้ว เราเห็นลูกคนอื่นที่เรียนกับครูไข่ เดี๋ยวนี้เล่นเปียโนได้ เล่นเป็นเพลงได้อย่างเพราะ เราเห็นจากการแสดงที่จินตการดนตรี ได้จัดให้เพื่อให้นักเรียนต่างๆได้มาแสดงคอนเสิร์ต ได้เรียนอะไรมา นอกเหนือจากจะชื่นชมลูกตัวเอง เรายังชื่นชมเด็กคนอื่นที่เราเห็นเป็นปี เป็นสังคมเล็กอีกสังคมหนึ่ง

ไม่ใช่ว่าเรียนดนตรีแล้วจะได้ประโยชน์แค่เฉพาะตัวเด็กเท่านั้น แต่เรายังได้ความสัมพันธ์ของครอบครัวเพิ่มขึ้นอีกด้วย

ถึงแม้ว่าจะเป็นสัปดาห์ละหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น แต่ก็เป็นเวลาที่มีคุณค่าของครอบครัวที่ไม่ค่อยมีเวลาพาลูกมาเรียนดนตรี สละเวลาสักนิดหนึ่ง พาลูกมาเรียนดนตรี เรียนดนตรีเสร็จแล้วก็ไปทานข้าวกัน เมื่อถึงเวลาลูกเรียนดนตรีแล้วเค้าก็ซ้อมที่บ้าน คิดว่าเป็นการแสดงของลูกที่บ้านเป็นประจำซึ่งฟังแล้วระรื่นหู ว่าลูกของเราหลังจากเรียน 1 - 2 ปี จะเล่นดนตรีได้อย่างที่เราต้องการ การเรียนดนตรีเป็นการพัฒนาอย่างเป็นระบบ อย่าหวังว่าลูกเราจะเรียนในระยะสั้นๆแล้วสามารถเล่นได้อย่างที่เราต้องการ ไม่ใช่อย่างนั้น ผลที่จะออกมาทางบวกมากกว่าทางลบ เพื่ออนาคตที่ดีทั้งของลูกและของครอบครัวด้วย ขอแนะนำว่าควรจะส่งเสริมลูกเรา แต่ไม่ใช่ผลักดันลูกเรา เพราะถ้าลูกเราไม่เหมาะกับดนตรี แต่ก็อาจจะเหมาะกับกิจกรรมอื่นๆก็ได้

ประโยชน์ของการเรียนดนตรีคงจะมีมากกว่าความเพลิดเพลิน ถ้าคุณได้รู้จักมันดีขึ้น ลองหันมาเล่นเครื่องดนตรีสักชิ้นหนึ่ง จะเป็นอะไรก็แล้วแต่ แล้วคุณจะรู้ว่าสิ่งที่คุณได้ กลับไปมีค่ากับคุณและคนรอบๆตัวมากแค่ไหน ลองดูนะคะ